وب سایت سازمان عقیدتی سیاسی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

No Install Flashplayer

شنبه 25 آذر 1396
السبت 28 ربيع أول 1439
Dec 16 2017

دروغگویی کودک

 
 
58 ـ از چه سنی باید جلو دروغگویی کودکان را گرفت؟
 دروغگویی تا حدود شش سالگی طبیعی است و جای نگرانی نیست و به قول دوبس (Dubes) یکی از اندیشه‏ وران غربی، جنبه‏ ی روان شناختی دارد. علت دروغگویی کودکان تا این سن (حدود شش سالگی) تخیل قوی است. او نمی‏تواند بین بیداری و رؤیا و حقیقت و مجاز فرق بگذارد. کودک در این سن، جاندار پندار است و به اشیا جان می‏دهد. وقتی با عروسکش بازی می‏کند، به گونه‏ ای با او حرف می‏زند که گویا زنده است. دروغگویی کودکان از این سن به بعد، جنبه‏ ی اخلاقی می ‏یابد که باید با راهکارهای درست، جلو آن را گرفت.
 
59 ـ علل دروغگویی کودکان بالاتر از 6 سال چیست؟
 دروغگویی از 6 سالگی به بعد عللی دارد:
1. محیط: دروغگویی اعضای خانواده یا نزدیکان، کودک را دروغگو می‏کند. صدای زنگ منزل بلند می‏شود. پدر با قراینی می‏فهمد طلبکار است. به فرزندش می‏گوید: بگو پدرم در خانه نیست. پدر به طور غیر مستقیم، دروغگویی را به فرزند خود منتقل می‏کند.
کودک مرتکب خلافی شده است. پدر یا مادر می‏گوید: آقا کلاغه خبر آورده که چنین کاری کرده‏ای. او به تدریج خواهد فهمید که این مسأله دروغ است و خود نیز دروغ می‏گوید. افزون بر این، اعتمادش نیز از والدین سلب خواهد شد.
باید توجه داشت که محیط، منحصر در خانه نیست و ممکن است دروغگویی از مدرسه، محله، خانه‏ ی نزدیکان یا... به کودک منتقل شود؛ پس باید محیط را اصلاح کرد. در حضور کودک، به شوخی دروغ نگویید.  «توریه» هم نکنید.
2. جلب توجه: کودکان به طور فطری به توجه نیاز دارند و گاهی برای جلب توجه دیگران به خود، دروغ می‏گویند. توصیه می‏شود به حد کافی به آنان توجه کنید تا مجبور نشوند از این طریق، توجه دیگران را به خود جلب کنند.
3. انتقام ‏جویی: کودک، گاهی دروغ می‏گوید تا از دیگری انتقام بگیرد. بهرام و شهرام دو برادرند. بهرام، شهرام را کتک می‏زند و چون شهرام، توان مقابله با بهرام را ندارد، به دروغ، او را نزد پدر خطاکار معرفی می‏کند تا پدر او را توبیخ یا تنبیه کند و به این صورت، انتقام بگیرد.
در این صورت، باید به او درس انصاف بدهید که پسندیده نیست برای انتقام از دیگری، به دروغ متوسل شود.
4. ترس از تنبیه: اگر کودکان، از تنبیه بدنی در امان باشند، دروغ نمی‏گویند. اگر کودک بداند در صورت ارتکاب خلاف و عملی ناپسند، والدین یا معلم، او را تنبیه نمی‏کنند، بلکه به او آگاهی می‏دهند و در صورت نیاز، از او شکوه خواهند کرد، حقیقت را خواهد گفت.
توصیه می‏کنم در صورت ارتکاب خلاف، از ساز و کارهای بازدارنده، یعنی رو ترش کردن، محرومیت، تحریک عواطف، قهر، و شیوه‏ی بده و بستان  استفاده کنید و از تنبیه بدنی جدا بپرهیزید.
5. تکلیف زیاد: معلمی که تکالیف فراوانی را بر عهده‏ ی دانش‏آموز می‏گذارد؛ به گونه‏ ای که انجام آن‏ها در توان کودک نیست، او را به دروغ وا می‏دارد و کودک برای توجیه عدم انجام تکالیف، دروغ می‏گوید.
6. توقع بیش از حد: توقع بیش از حد والدین و معلم، کودک را به دروغ وامی‏دارد. والدین یا معلم به کودک می‏گویند: چرا در درس ریاضی نمره‏ی 17 گرفتی؟ توقع ما از تو، نمره‏ی 20 بود. کودک به دروغ می‏گوید: وقت کم آوردم و....
از کودکان خود در حد توان و هوش آنان  توقع داشته باشید.  آشنا کنید تا زشتی این عمل را دریابند (توجه داشته باشید که نیازهای اولیه‏ ی آنان را مرتفع سازید).
 
60 ـ پسر 11 ساله‏ای دارم که دروغ می‏گوید. چگونه با آن مقابله کنم؟
 شما باید علل دروغگویی را بیابید و اگر علت مشخص شود و از بین برود، معلول نیز از بین خواهد رفت.
با توجه به علل دروغگویی با آن مقابله کنید:
1. محیط: در محیطی که دیگران دروغ بگویند، کودک نیز دروغ خواهد گفت (ر.ک: پرسش 59) ؛ بنابراین، باید محیط را اصلاح کنید.
2. تنبیه: کودکی که برای رفتارش به شدت تنبیه می‏شود، در صورت ارتکاب خلاف، راست نخواهد گفت. به جای تنبیه، از ساز و کارهای باز دارنده  استفاده کنید.
3. جلب توجه: در مقابل دروغ‏ های او، حساسیت شدید نشان ندهید و او را در موقعیت‏های مناسب نهی کنید؛ چرا که ممکن است برای جلب توجه باشد.
4. احساس حقارت: کودکی که فراوان توبیخ و سرزنش شود، احساس حقارت می‏کند و برای جبران این احساس، دروغ می‏گوید تا با دروغ‏هایش خود را بزرگ نشان دهد؛ پس سرکوفت را قطع کنید.
5: لاف زدن: کودکان در این سن، گاهی لاف می‏زنند تا بزرگ‏نمایی کنند. او را از زشتی و نامطلوب بودن این عمل در دید دیگران آگاه کنید.
6. شوخی: گاهی برای شوخی دروغ می‏گوید. او را با روایات امامان : آشنا کنید. (ر.ک: پرسش 59)
7. پرسش‏های فراوان از کودک: پرسش‏های فراوان از کودک و سؤال پیچ کردن او، وی را به دروغ وامی‏دارد؛ پس در صورت ارتکاب عمل خلافی، از او نپرسید: تو این کار را کرده‏ ای؟ بلکه بگویید: هر کس این کار را انجام داده، دیگر تکرار نکند.
توصیه می‏کنم او را از آثار دروغ (محرومیت از بهشت و هدایت الاهی، از دست دادن ایمان، فقر، ضعف حافظه، بی ‏اعتباری در اجتماع، جرأت بر گناه و...) آگاه کنید.
اگر از شیوه‏ ی محرومیت  استفاده می‏کنید، در صورت دروغگویی او، محرومیت را دو برابر کنید؛ یکی برای عمل خلاف و یکی هم برای دروغگویی تا بفهمد اگر دروغ نگوید، محرومیت او نصف خواهد شد.
در صورت راستگویی کودک، از تشویق و تحسین او غافل نشوید.
 
nooredideh.com

 

 

 

 

 

 

 

مناسبت ها

آخرین مطالب

عکس

 

   

 

گالری عکس

صوت و فیلم

اوقات شرعی



تازه های نشر

آمار بازدیدکنندگان

0000709272
امروزامروز590
دیروزدیروز462
این هفتهاین هفته590
این ماهاین ماه23998
کل بازدیدهاکل بازدیدها709272
www.ahoorae.com

آمار بازدید کنندگان به صورت مخفی

امروز76
دیروز123
این هفته735
این ماه2151
مجموع191152

آی پی بازدیدکنندگان : 54.160.245.121
Unknown ? Unknown Sat 16 Dec 2017 18:51